Eta ezetsi egiten du eguneko 10 euroko 10 euroko isuna ordaintzera kondenatutako gizon batek jarritako errekurtsoa, gidari profesionala zela eta horrek eragingo zion nahaste ekonomiko-laborala alegatzen zuena. Auzitegi Goreneko Zigor Arloko Salak uste du gidatzeko eskubideaz gabetzea aldi baterako desgaitzea dela; izan ere, Zigor Kodearen 47. artikuluak xedatzen duenez, zigor hori ezartzeak «zigortua desgaitu egingo du bi eskubideez baliatzeko epaian ezarritako denboran». Gaineratu duenez, legeak ez du deskribatzen banatu daitezkeen “ez gidatzeko egunen” batuketa bat, baizik eta dies a quo batetik dies ad quem batera etengabe proiektatzen den gabezia-aldi bat. Hori dela eta, azpimarratu duenez, “aldi hori zatitzea – zigortuak gidatzeko aukera berreskuratuko lukeen tarteak irekiz – zigorra aldi baterako desgaitzen denetik (eskubidea aldi batez osorik kentzea) aldizkako murrizketa-araubide batera aldatzea izango litzateke (tarte batzuetan soilik gabetzea). Legeak ez du modalitate hori aurreikusten zigor horretarako, eta, horregatik, legezkotasun-printzipioa betearazten ari da”.
Ikusi gainerako argudioak Auzitegi Gorenaren webgunean igorritako eta argitaratutako komunikatuan.